Geçen hafta telefonumun galerisinde tam 8.462 fotoğraf olduğunu fark ettim. Yarısı yemek, sokak veya kedi fotoğrafı. Diğer yarısının ne olduğunu ben de bilmiyorum. Silmeye başladım ama on dakika sonra vazgeçtim. Çünkü her fotoğrafın arkasında hatırlamak istediğim küçük bir olay vardı.
Sanırım benim en belirgin özelliğim bu. Başkalarının önemsiz gördüğü ayrıntıları kolay kolay unutmuyorum.
Bu arada tanışmadık.
İsmim İrem. 28 yaşındayım, 1.65 boyunda, 53 kiloyum. Aslen Balıkesirliyim. İstanbul’da yaklaşık yedi yıldır yaşıyorum. Son iki yıldır da Erenköy’deyim.
Beni ilk kez tanıyanlar genellikle sakin olduğumu söylüyor. Fakat yakın arkadaşlarım bu yoruma kesinlikle katılmıyor. Onlara göre biraz fazla meraklı, zaman zaman sabırsız ve oldukça hareketliyim.
Hangisi doğru diye sorarsanız, ikisi de.
Her Şey Bir Telefon Konuşmasıyla Başladı
İstanbul’a taşınma kararımı uzun uzun düşünerek vermedim. Balıkesir’de yaşarken bir arkadaşım aradı ve İstanbul’da birlikte ev tutmayı teklif etti.
Başlangıçta kabul etmeyecektim.
Sonra bir akşam oturup düşündüm. Hep aynı sokaklarda yürümek, aynı insanlarla görüşmek ve aynı şeyleri yapmak beni biraz sıkmaya başlamıştı.
İki hafta sonra bavulumu hazırlamıştım.
İstanbul’daki ilk evimiz küçücüktü. Mutfakta iki kişi aynı anda hareket edemiyorduk. Salondaki koltuk açılınca balkon kapısı kapanmıyordu.
Ama o evde çok güldük.
Bugün daha rahat bir evde yaşıyorum. Yine de bazen o eski günleri özlüyorum.
Erenköy’ü Neden Seçtim?
Ben kalabalığın tam ortasında yaşamayı sevmiyorum. Eğlenmek veya alışveriş yapmak istediğimde hareketli yerlere gidebilirim ama eve döndüğümde biraz sessizlik arıyorum.
Erenköy bu açıdan bana uygun.
Özellikle ağaçların bulunduğu sokaklarda yürümek hoşuma gidiyor. Eski apartmanları, küçük pastaneleri ve mahalle arasındaki dükkânları seviyorum.
Bazen hiçbir şey satın almayacağımı bilerek dışarı çıkıyorum. Birkaç sokak dolaşıyor, vitrinlere bakıyor ve eve dönüyorum.
Arkadaşlarım bunu zaman kaybı olarak görüyor.
Ben ise günün en güzel yarım saati olabileceğini düşünüyorum.
Erenköy Escort İrem’in Görünüşü ve Tarzı
Kendimden söz ederken fiziksel özelliklerimi de anlatayım.
Açık kahverengi, hafif dalgalı saçlarım var. Gözlerim ela, ten rengim açık. Yüzüm yuvarlak olduğu için saçlarımı genellikle omuz hizasında kullanıyorum.
Giyim konusunda rahatlığa önem veriyorum. Özellikle yüksek bel pantolonları, düz renk bluzları ve küçük çantaları seviyorum.
Bununla birlikte özel bir yere giderken hazırlanmak da hoşuma gidiyor. Kıyafet seçerken saatler harcamam ama renklerin birbirine uyumlu olmasına dikkat ederim.
Ayakkabı konusunda biraz takıntılıyım. Bir modeli beğendiğimde farklı renklerini de almak istiyorum.
Geçen ay dolabımı düzenlerken birbirine neredeyse tamamen benzeyen dört çift ayakkabım olduğunu fark ettim.
Buna rağmen hâlâ giyecek ayakkabım olmadığını düşünüyorum.
Benim İçin Güven Ne Demek?
Bir insanı tanımak zaman ister.
İlk görüşmede çok samimi davranan insanlardan ziyade, zaman içerisinde tutarlı davranan insanlara daha kolay güvenirim.
Verilen sözlerin yerine getirilmesini önemserim. Birinin sürekli mazeret üretmesi veya söyledikleriyle yaptıklarının birbirini tutmaması beni rahatsız eder.
Kendi hayatımda da aynı prensibi uygulamaya çalışıyorum.
Yapamayacağım bir şey için söz vermem. Bir konuda farklı düşünüyorsam bunu açıkça söylerim.
Erenköy escort kategorisinde kendimi tanıtırken de gerçekçi bir yaklaşımı tercih ediyorum. İnsanların beni yalnızca birkaç fotoğraf veya kısa açıklama üzerinden değerlendirmesini istemiyorum.
Karakterimin, alışkanlıklarımın ve kişisel sınırlarımın da bilinmesini önemsiyorum.
Özellikle mahremiyet konusunda hassasım. Kendi özel hayatımı koruduğum gibi başkalarının özel yaşamına da saygı gösterilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Küçük Bir İtirafım Var
Yemek yapmayı sevdiğimi söylüyorum ama aslında sadece birkaç yemeği gerçekten iyi yapabiliyorum.
Menemen, fırında tavuk ve mercimek çorbası konusunda kendime güveniyorum. Diğer yemeklerde bazen tariflere bakmam gerekiyor.
Bir keresinde arkadaşlarıma akşam yemeği hazırlarken tuz yerine yanlışlıkla şeker kullanmıştım.
Kimse ilk lokmadan sonra konuşmadı.
Sonunda hepimiz dışarıdan yemek söyledik.
O günden beri mutfakta kullandığım kavanozların üzerine etiket yapıştırıyorum.
Böyle küçük aksilikler başıma sık gelir. Eskiden çok utanırdım. Artık anlatıp gülüyorum.
Erenköy’de Bir Günüm Nasıl Geçiyor?
Her günüm aynı değil. Bazı sabahlar erken kalkıyorum, bazen alarmı birkaç kez erteliyorum.
Uyandıktan sonra ilk işim perdeleri açmak. Kapalı ve karanlık odalarda uzun süre kalmayı sevmiyorum.
Kahvaltıda genellikle peynir, zeytin ve kızarmış ekmek tercih ediyorum. Çay içmeyi kahveden daha çok seviyorum.
Öğleden sonra dışarı çıkacaksam yürüyerek ulaşabileceğim yerleri tercih ederim. Erenköy’den Suadiye’ye veya Caddebostan’a doğru yürümek hoşuma gidiyor.
Kadıköy’e gittiğimde ise genellikle kitapçılara uğruyorum.
Kitap satın alırken arka kapaklarını okumak gibi bir alışkanlığım var. Bazen on kitap inceliyorum ama yalnızca birini alıyorum.
Akşamları evde kalacaksam eski komedi dizilerini izliyorum. Daha önce defalarca izlediğim bölümlere bile gülebiliyorum.
Hayatımdaki En Büyük Değişiklik
Eskiden herkesin benim hakkımda olumlu düşünmesini isterdim.
Bir arkadaşımın davetini reddetmekte zorlanır, istemediğim programlara katılır ve bazen kendime hiç zaman ayıramazdım.
Sonra bunun beni ne kadar yorduğunu fark ettim.
Artık kendi isteklerimi de dikkate alıyorum.
Bir gün dışarı çıkmak istemiyorsam evde kalıyorum. Bir konuda rahatsızlık hissediyorsam bunu dile getiriyorum.
Bu değişiklik beni daha huzurlu bir insan yaptı.
İnsanların birbirini anlamasının, her konuda aynı düşünmelerinden daha önemli olduğuna inanıyorum.
Erenköy Escort Profilimin Arkasındaki Gerçek Kişilik
İnternette Erenköy escort araması yapan ziyaretçiler birçok farklı tanıtım yazısıyla karşılaşabilir. Benim burada anlatmak istediğim şey, insanların yalnızca dış görünüşlerinden ibaret olmadığı.
Ben İrem.
Balıkesir’den İstanbul’a taşınırken biraz korkmuş, ilk evinde sayısız komik olay yaşamış, Erenköy’de kendine yeni bir düzen kurmuş bir kadınım.
Bazen fazla konuşuyorum. Bazen bir konuda gereğinden fazla düşünüyorum. Arkadaşlarımın doğum günlerini unutmuyorum ama kendi anahtarımı evde bıraktığım oluyor.
Mükemmel değilim. Zaten böyle bir iddiam da yok.
Hayatımın bundan sonraki bölümünde daha fazla seyahat etmek, yeni yerler görmek ve kendime daha çok zaman ayırmak istiyorum.
Belki bir gün Balıkesir’e geri dönerim. Belki İstanbul’da kalırım.
Şimdilik Erenköy’deki küçük dünyamdan memnunum.
Ve telefonumdaki 8.462 fotoğrafı silmeye hâlâ hazır değilim.