İstanbul’a ilk geldiğim gün yanlış vapura binmiştim. Elimde telefon, sırtımda çanta, yanımda kocaman bir bavul… Herkes nereye gittiğini biliyordu, bir tek ben bilmiyordum. O gün kendi kendime, “Selin, sen bu şehirde üç ay bile dayanamazsın” demiştim.
Üzerinden altı yıl geçti. Şimdi Bostancı’da yaşıyorum. Üstelik başka bir yere taşınmak gibi bir düşüncem de yok.
Neyse, önce tanışalım.
Adım Selin. 26 yaşındayım, 1.67 boyunda, 54 kiloyum. Antalya doğumluyum. Annem hâlâ Antalya’da yaşıyor. Babam emekli öğretmen. Bir de benden dört yaş küçük, sürekli başıma iş açan bir erkek kardeşim var.
Bunları neden anlatıyorum? Çünkü kendimi yalnızca birkaç güzel fotoğraftan ibaret göstermek istemiyorum. Benim de ailem, geçmişim, tuhaf alışkanlıklarım ve bazen kimseye anlatmadığım hayallerim var.
Antalya’dan Bostancı’ya Uzanan Yol
Antalya’da büyüyen birinin denizden uzak yaşaması kolay değil. İstanbul’a ilk taşındığımda bu yüzden özellikle sahile yakın bir ev aramıştım.
Bostancı’yı seçmemin sebebi başlangıçta sadece buydu.
Sonra fark ettim ki burada yaşamanın başka güzellikleri de var. Sabah erken saatlerde sahilde yürüyen insanlar, vapur iskelesinin çevresindeki hareketlilik, akşam eve dönenlerin telaşı…
Bostancı’nın bana göre en güzel yanı, İstanbul’un içinde küçük bir mola yeri gibi hissettirmesi.
Evimin balkonundan deniz görünmüyor. Keşke görünseydi ama İstanbul’da her istediğiniz olmuyor. Bunun yerine karşı apartmanın bahçesinde kocaman bir çam ağacı var. Sabahları oraya konan kuşların sesini duyuyorum.
Bazen insanın mutlu olması için deniz manzarasına değil, sessiz bir sabaha ihtiyacı oluyor.
Peki, Selin Nasıl Bir Kadın?
Beni ilk gördüğünüzde oldukça sakin biri olduğumu düşünebilirsiniz. Bu konuda tamamen yanılmazsınız ama eksik bir değerlendirme olur.
Çünkü heyecanlandığımda çok hızlı konuşurum. Bir şeye güldüğümde kendimi kolay kolay durduramam. Sevdiğim insanlarla bir araya geldiğimde saatlerin nasıl geçtiğini anlamam.
Uzun, kestane rengi saçlarım var. Gözlerim yeşile çalan kahverengi. Tenim açık buğday. Düzenli yürüyüş yaptığım ve beslenmeme dikkat ettiğim için kilomu genellikle koruyabiliyorum.
Giyim konusunda biraz değişkenim. Bir gün kot pantolon ve beyaz spor ayakkabıyla dışarı çıkarken ertesi gün siyah bir elbise giymek isteyebilirim.
Parfüm konusunda ise oldukça seçiciyim. Ağır kokulardan hoşlanmam. Temiz, hafif ve çiçeksi kokuları tercih ederim.
Ama beni gerçekten tanımak istiyorsanız ayakkabılarıma veya saçlarıma değil, kitaplığımın yanındaki eski pikaba bakmalısınız.
Eski Plaklar ve Pazar Sabahları
Dedemden kalan küçük bir plak koleksiyonum var.
Çocukken o plakların neden bu kadar değerli olduğunu anlamazdım. Şimdi ise bir şarkının hafif cızırtılı şekilde başlaması bile bana eski günleri hatırlatıyor.
Pazar sabahları erken kalkmayı pek sevmem. Kahvaltıyı bazen öğle saatlerine bırakırım. Sonra kahvemi alıp müzik açarım.
Evimin en sevdiğim zamanı budur.
Telefonun sürekli çalmadığı, bir yerlere yetişmek zorunda olmadığım, yalnızca kendimle ilgilendiğim birkaç saat…
Dışarı çıkacaksam genellikle Bağdat Caddesi tarafına yürürüm. Bazen Suadiye’ye kadar giderim. Hava güzelse Caddebostan sahilinde oturup denizi izlerim.
Bir yere oturup insanların telaşını seyretmek bana garip şekilde huzur veriyor.
Bostancı Escort Selin Olarak Kendi Çizgim
İnternette Bostancı escort başlığı altında birbirinden farklı kadınların tanıtımları bulunabiliyor. Benim bu yazıyı hazırlama nedenim, kendimi alışılmış birkaç cümlenin dışına çıkararak anlatabilmek.
Hayatımda önem verdiğim konuların başında karşılıklı saygı geliyor.
İnsanların birbirine karşı nazik davranması gerektiğini düşünüyorum. Bunun için özel bir neden aramaya gerek yok. Bir insanın zamanı, tercihleri ve kişisel sınırları değerlidir.
Açık iletişimi tercih ederim. Belirsiz konuşmalar, gereksiz ısrarlar ve tutulmayan sözler bana göre değil.
Özel hayatımı korumaya da önem veriyorum. Herkesin bilmesi gerekenlerle yalnızca bana ait kalmasını istediğim şeyler arasında belirgin bir çizgi var.
Bence sağlıklı insan ilişkilerinin temeli de tam olarak burada başlıyor: Birbirinin sınırlarını anlamakta.
Bir Günlüğüne Başka Biri Olabilseydim…
Geçenlerde bir arkadaşım ilginç bir soru sordu:
“Bir günlüğüne istediğin mesleği yapabilecek olsan ne seçerdin?”
Hiç düşünmeden tren makinisti olmak istediğimi söyledim.
Çok şaşırdı.
Çünkü çocukluğumdan beri tren yolculuklarına ayrı bir ilgim var. Pencereden değişen manzaraları seyretmeyi, küçük istasyonlardan geçmeyi ve hiç bilmediğim şehirlere ulaşmayı seviyorum.
Uçakla gitmek daha hızlı olabilir ama tren yolculuğunun kendine özgü bir hikâyesi olduğunu düşünüyorum.
Bir gün Avrupa’yı trenle dolaşmak istiyorum. Prag, Viyana ve Budapeşte özellikle görmek istediğim şehirler arasında.
Henüz böyle bir seyahat planlamadım. Ama mutfaktaki buzdolabının üzerine küçük bir not yapıştırdım: “Bir gün mutlaka.”
Her Şeyin Planlı Olmasını Beklemiyorum
Eskiden hayatımın her ayrıntısını kontrol etmek isterdim.
Hangi yaşta ne yapacağımı, nerede yaşayacağımı, ne kadar para biriktireceğimi uzun uzun düşünürdüm.
Sonra hayatın çoğu zaman kendi planlarını yaptığını öğrendim.
İstanbul’a gelişim de böyleydi. Kısa süre kalacağımı düşünürken burada kendime yeni bir yaşam kurdum.
Bugün Bostancı’da oturuyor, sevdiğim sokaklarda yürüyor ve geleceğe ilişkin farklı hayaller kuruyorum.
Bazen bütün bunların nasıl gerçekleştiğini düşünüp gülümsüyorum.
Fotoğrafların Anlatamadığı Şeyler
Bir fotoğrafta saç rengimi, gözlerimi veya giyim tarzımı görebilirsiniz. Fakat nasıl kahkaha attığımı, en sevdiğim çocukluk anımı veya bir şarkının neden beni duygulandırdığını anlayamazsınız.
Bu nedenle Bostancı escort aramasıyla karşılaşılan tanıtımların yalnızca fiziksel özelliklerden oluşmasının insanları yeterince anlatmadığını düşünüyorum.
Ben Selin. Antalya’da doğmuş, İstanbul’da yaşamayı öğrenmiş, eski plaklara meraklı, tren yolculuklarını seven ve bazen çok fazla hayal kuran bir kadınım.
Bir gün kendi küçük kahve dükkânımı açmak istiyorum. İçeride eski plaklar çalsın, raflarda kitaplar bulunsun ve gelen insanlar acele etmeden kahvelerini içsin.
Belki bu hayalimi gerçekleştiririm, belki hayat beni bambaşka bir yöne götürür.
Ama bundan yıllar sonra bugünü hatırladığımda, başkalarının beklentilerine göre değil, kendi kararlarımla yaşamış olmayı istiyorum.
Bana göre insanın kendisine verebileceği en güzel söz bu.